เลิกพิมพ์รหัสผ่านลงแชท ส่งเป็นลิงก์แทน

รหัสผ่านทุกอันที่เราเคยส่งผ่าน LINE, WhatsApp หรืออีเมล ยังคงอยู่ตรงนั้น เป็นตัวอักษรอ่านออกได้ในประวัติแชทและในคลาวด์แบ็กอัพของใครสักคน One-Time Secret เข้ารหัสข้อความในเบราว์เซอร์ของเราแล้วซ่อนไว้ในตัวลิงก์เอง สิ่งที่ค้างอยู่ในแชทจึงเป็นแค่ตัวอักษรที่อ่านไม่ออก ไม่มีเซิร์ฟเวอร์ไหนเข้ามาเกี่ยวข้องเลย

อ่านบทความนี้เป็นภาษา: English · Español · Português · Bahasa Indonesia · Tiếng Việt · Français · Deutsch · Italiano · 日本語 · 中文 · 한국어 · ไทย · Filipino · हिन्दी · العربية

ปัญหา

การแชร์ความลับเป็นเรื่องที่ทำกันทุกวัน รหัส Wi-Fi ให้แขก บัญชีแอดมินให้ช่างที่มาซ่อม กุญแจ API ให้เพื่อนร่วมงาน เลขบัญชีธนาคารตอนขอเงินคืน เราก็เลยพิมพ์มันลงแชท แล้วมันก็อยู่ตรงนั้นตลอดไป ค้นหาได้ ถูกแบ็กอัพไว้ ซิงก์ไปยังโน้ตบุ๊กที่เราคุมไม่ได้ และมองเห็นได้โดยใครก็ตามที่หยิบมือถือที่ไม่ได้ล็อกขึ้นมาดูทีหลัง คนส่วนใหญ่รู้อยู่แล้วว่ามันไม่ถูกแต่ก็ยังทำ เพราะทางเลือกอื่นขอมากเกินไป ไม่ว่าจะเป็นตัวจัดการรหัสผ่านที่อีกฝ่ายไม่มี แอพเข้ารหัสที่เขาจะไม่ยอมติดตั้ง หรือเว็บ "ปลอดภัย" ที่ต้องฝากสิ่งที่กำลังพยายามปกป้องไว้กับมัน

One-Time Secret (ส่งรหัสผ่านผ่านลิงก์ลับ) ทำงานอย่างไร

• พิมพ์ความลับ มันจะถูกเข้ารหัสในเบราว์เซอร์ของเราด้วย AES-256-GCM ก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้นต่อ
• เลือกว่าจะระวังแค่ไหน: รหัสลับ (เปิดไว้เป็นค่าเริ่มต้น) ที่คุณบอกเขาทางอื่น และให้หน้านี้ซ่อนเมื่อไร — หลังถูกเปิด หรือหลังเวลาที่กำหนด
• ส่งลิงก์ไป เขาเปิดและคัดลอกสิ่งที่ต้องการ ถ้าคุณเป็นฝ่ายต้องการรหัสผ่านจากคนอื่น ใช้ “ขอ”: เขาจะส่งลิงก์ที่มีแค่เครื่องของคุณเปิดได้กลับมา การเปิดฟรีเสมอ ไม่ต้องมีบัญชี

คุณจะได้อะไร

• ขอความลับได้ โดยไม่มีเซิร์ฟเวอร์ส่งลิงก์ขอไป คำตอบจะกลับมาเป็นลิงก์ที่ผนึกด้วยกุญแจที่มีอยู่แค่ในเบราว์เซอร์ของคุณ ลบคำขอเมื่อไร ทุกสำเนาของคำตอบจะอ่านไม่ได้ — ทำลายจริง ไม่ใช่แค่คำสัญญา
• ความลับเดินทางอยู่หลังเครื่องหมาย #ทุกอย่างที่อยู่หลัง # ใน URL ตามหลักการออกแบบเว็บที่ใช้กันมานาน จะไม่ถูกส่งไปยังเซิร์ฟเวอร์เลย นั่นคือที่ที่ความลับที่เข้ารหัสและกุญแจของมันอยู่ นี่แหละคือวิธีที่เครื่องมือไม่มีเซิร์ฟเวอร์เลยยังส่งความลับได้
• ประวัติแชทไม่เหลืออะไรที่อ่านออกสิ่งที่เหลืออยู่ใน LINE, WhatsApp หรืออีเมลที่ส่งไปแล้ว คือตัวอักษรที่อ่านไม่ออก แม้แต่คนที่เลื่อนย้อนดูบทสนทนาหลังจากผ่านไปหลายเดือนก็ไม่เจออะไรที่เอาไปใช้ได้
• รหัสผ่านทำให้ลิงก์ที่หลุดไม่มีค่าเปิดใช้แล้วกุญแจจะมาจากคำที่มีแค่เราและผู้อ่านเท่านั้นที่รู้ ลิงก์ที่ถูกดักไปก็ไร้ค่า พูดรหัสผ่านทางโทรศัพท์แล้วส่งลิงก์ทางข้อความ
• หรือข้ามการส่งไปเลยPro แสดงลิงก์เป็น QR Code ยกหน้าจอขึ้น ให้เขาสแกน ความลับก็ข้ามโต๊ะไปโดยไม่ผ่านเครือข่ายเลยแม้แต่นิดเดียว

ออกแบบมาให้เป็นส่วนตัว

ไม่มีเซิร์ฟเวอร์ ไม่มีบัญชี ไม่มีการวิเคราะห์ข้อมูล และไม่มีบันทึกใด ๆ เราอ่านความลับของเราไม่ได้ บอกไม่ได้ว่ามันถูกเปิดอ่านหรือยัง และกู้คืนมันไม่ได้ ดีไซน์แบบนี้มีต้นทุนที่ต้องพูดตรง ๆ เพราะเครื่องมือส่วนใหญ่ในหมวดนี้มักไม่ค่อยพูดถึง คือเมื่อไม่มีเซิร์ฟเวอร์ ก็ไม่มีอะไรลบความลับของเราออกจริง ๆ หลังการอ่านครั้งแรก สิ่งที่ "เผาหลังอ่าน" ทำได้คือบันทึกไว้ในเบราว์เซอร์ของผู้อ่านเองว่าลิงก์ถูกเปิดแล้ว และปฏิเสธไม่แสดงซ้ำบนเครื่องนั้น ใครก็ตามที่ยังถือลิงก์นั้นอยู่ ไม่ว่าจะเป็นข้อความที่ส่งต่อ มือถือเครื่องที่สอง หรือไฟล์สำรอง ก็ยังเปิดได้อยู่ดี บริการอย่าง Privnote รับประกันการอ่านครั้งเดียวจริง ๆ ได้ด้วยการเก็บความลับของเราไว้บนเซิร์ฟเวอร์แล้วลบทิ้ง นั่นคือการรับประกันจริง แลกกับการที่เซิร์ฟเวอร์ของเขาถือความลับของเราไว้ เราเลือกทำตรงข้าม ถ้าเราต้องการการรับประกันอ่านครั้งเดียวแบบเข้มงวดมากกว่าที่ต้องการให้ความลับไม่ตกค้างในเครื่องคนอื่น ให้ใช้บริการแบบนั้นแทน และถ้าต้องการให้ลิงก์ที่หลุดไปไร้ค่า ให้เปิดใช้รหัสผ่าน

ฟรีกับ Pro

มีอะไรใหม่

v2.0 · 2026-09-25

• ขอความลับ: ส่งลิงก์ขอให้คนอื่นส่งรหัสผ่าน PIN หรือเลขบัญชีมาให้ — มีแค่เบราว์เซอร์ของคุณที่เปิดคำตอบได้ ไม่มีเซิร์ฟเวอร์เกี่ยวข้อง
• กล่องรับ: คำขอและคำตอบถูกเก็บแบบเข้ารหัสบนเครื่องนี้ ลบคำขอเมื่อไร ทุกสำเนาของคำตอบจะอ่านไม่ได้อีกตลอดไป
• รหัสลับเปิดเป็นค่าเริ่มต้นแล้ว พร้อมปุ่ม 🎲 ที่สุ่มรหัสที่แข็งแรงให้
• ใช้คำให้ตรงความจริง: “เผาทิ้งหลังอ่าน” เปลี่ยนเป็น “ซ่อนหลังถูกเปิด” และวันหมดอายุเปลี่ยนเป็น “ซ่อนหลังจาก” — หน้าเว็บแค่ซ่อนความลับ ทำลายสำเนาของลิงก์ไม่ได้
• ประวัติลิงก์ที่ส่ง (แค่ชื่อ วันที่ และการตั้งค่า) ปุ่มแชร์ข้างปุ่มคัดลอก และลิงก์เปิดได้แม้แอปเปิดค้างอยู่ในแท็บ